De kleurencoach, die ik zeker niet ben.

Een reactie op het artikel: Aan de andere kant, de kleurencoach -Tijdschrift voor Coaching

Hij lag al enkele dagen op tafel. Netjes in het plastic hoesje, nog niet aangeraakt. Druk met alle beslommeringen van de afgelopen weken maakte dat ik mijn kwartaalblad nog niet verorberd had.

En toen….had ik er in eens tijd voor. Voordat ik aan het werk ging pakte ik het Tijdschrift voor Coaching, trok het hoesje los en ik nam het mee naar de trein. Immers moest ik de trein nog halen voor mijn volgende afspraak. Dit maal een blad met interessante onderwerpen aangaande coaching voor exexcutives, het zette mij aan het denken, echter op eens valt mijn aandacht op de column ‘aan de andere kant’ met als titel ‘de kleurencoach.

IMG_1317-0.JPG

Waarom trekt mij dit de aandacht?
Dat komt omdat je zou kunnen zeggen dat ik een kleurencoach ben, al noem ik mij zeker niet zo en daarnaast ook, NIET ZOALS HET OP DEZE WIJZE WORDT BESCHREVEN IN DIT ARTIKEL.

Nu heb ik hartelijk om dit artikel moeten lachen, sterker nog , meerdere keren. Waarom? Omdat een aantal zaken mij zeer bekend voor komen, en…. Omdat ik dergelijke genoemde kritische kanttekeningen zelf ook regelmatig plaats bij dergelijke testen en trainingen. Een vlaag van herkenning dus .

Vaker dan eens heb ik in mijn gesprekken met geïnteresseerden en deelnemers van workshops en trainingen gesproken over dergelijke trainingen. “Trainingen die mensen vragen vooraf een vragenlijst laten invullen en waarna de trainer daarna komt vertellen wie jij bent”. En iedere keer weer geef ik dan aan dat dat niet kan.
Ik vind dat zeer onmogelijk, immers een mens is niet in een hokje te plaatsen.

Dat is dan ook waar True Colors voor staat. Iemand is niet in een hokje te plaatsen. Sterker nog, bij een training True Colors(c) heb je alle kleuren in je, je bent een regenboog van kleuren, en van de ene kleur maak je meer gebruik dan dat van de andere, dat wel.

Herken ik dan helemaal niets?
Natuurlijk herken ik wel een aantal zaken, echter past de werkwijze uit het artikel totaal niet op mijn trainingen. Bij een training, waarbij ik gebruik maak van True Colors(c) vertelt ik als facilitator niet wie jij bent, maar jij gaat zelf op ontdekkingsreis. Dat betekent dus ook GEEN vragenlijst vooraf aan de training. Jij weet immers al lang wie je bent, echter middels het instrument True Colors(c) raak je meer bewust van je kwaliteiten. Doe je dat in teamverband dan ontstaat er daarnaast nog iets moois, omdat dit instrument werkt op identiteitsniveau creëer je met je team ook een gemeenschappelijke taal. Je zult makkelijker met elkaar kunnen gaan werken, en onderling zal er meer begrip voor ieders reactie zijn. In plaats van dat je gaat jij-en en jou-en ga je spreken over het feit dat je moeite hebt met bepaalde kleuren ipv dat je moeite hebt met bepaalde mensen. Je houd jezelf dus eerder een spiegel voor, daarnaast zul je ieders kwaliteiten zien en herkennen, meer begrip creëren en -belangrijk- jullie zullen beter en meer gebruik gaan maken van elkaars kwaliteiten.

Samengevat: een titel als “de kleurencoach bekt lekker, maar scheer niet iedere kleurencoach over één kam, benoem het instrument waarmee gewerkt wordt.

Met vriendelijke groet,

Een kleurenco……een True Color(c) Facilitator